|
Grensovergang tussen Thailand en Birma
Daarna zijn we doorgereisd naar Umphang. Makkelijk bereikbaar was het niet, aangezien we eerst ruim 150 km over 'de weg met duizend bochten' moesten afleggen. De hele weg ligt langs de Birmese grens. We zijn o.a. een Birmees vluchtelingenkamp gepasseerd. Dit was helaas een wat triestere aanblik, maar de uitzichten in de bergen van oost Thailand waren geweldig. Vanuit Umphang zijn we naar de grootste waterval van Thailand geweest: 400 m hoog en 300 m breed! Waarschijnlijk omdat het zo ontzettend afgelegen ligt, waren hier verder ook geen buitenlandse toeristen te bekennen. Heerlijk zwemmen en genieten van de geweldige natuur die Thailand te bieden heeft.
Het weekend van 7, 8 en 9 mei zijn we met Carianne en Corné naar Mae Sot (2.5 uur van Kamphaeng Phet) en Umphang geweest. Om ons visum te verlengen zijn we vanuit Mae Sot de grens met Birma overgestoken. Dat was toch wel een groot contrast met Thailand! We konden alleen in de grensplaats rondkijken, want verder reizen mag voorlopig niet in Birma.
Tijdens Sonkran (Thais nieuwjaar, april 2004) zijn we een paar dagen naar Lampang geweest. Lampang ligt ongeveer 3 uur rijden van Kamphaeng Phet, richting Chiang Mai. We hadden onszelf getracteerd op een luxe resort net buiten de stad. Wij sliepen in een bungalowtje gelegen in een hele mooie tuin met zwembad. Behalve relaxen en zwemmen, hebben we ook nog een bezoekje gebracht aan de oudste houten tempel van Thailand, en het 'Elephant Conservation Centre'. Dit zijn de toeristische plekken van de provincie Lampang en die konden wij natuurlijk niet missen.
Het Elephant Conservation Centre is het grootste olifantenkamp in Thailand. Ze houden zich o.a. bezig met de opvang en verzorging van zieke en gewonde olifanten. Ook proberen ze olifanten terug te plaatsen in de natuur, wat redelijk succesvol is. Wij konden genieten van een spetterende olifantenshow inclusief een olifanten orkest.
In maart heb ik (Wieteke) met Bas en Niels de Khmer tempels van Angkor in Cambodja bezocht. Jammer genoeg had Sander het net heel druk met werken rond die tijd, en kon hij niet mee. Vanuit Bangkok zijn Bas, Niels en ik met de bus naar de grensplaats, Aranya Prathet, gereisd (ongeveer 4 uur). Toen te voet van Thailand naar de plaats Poipet in Cambodja gelopen. Daartussen wel wat grenskantoren en casino's gepasseerd en lang in de rij gestaan om Thailand uit te komen. Cambodja inkomen was vrij makkelijk, geen wachtrijen.
In Poipet hebben we via de taximaffia en een corrupte politieagent een taxi naar Siem Riep kunnen regelen. Siem Riep is de stad het dichtst bij de Khmer tempels. Van daaruit hebben we 2 dagen de indrukwekkende Khmer tempels van Angkor bekeken.
Het Khmer rijk regeerde tussen de 9de en 13de eeuw. Pas in 1860 werd "the lost city of Angkor' die volledig begroeid was door de jungle, herondekt door de Fransen. In 1908 zijn de Franse archeologen al begonnen aan het restoreren van de monumenten. De drie mooiste/indrukwekkenste monumenten zijn Le Bayon, Ta Phrom, en Angkor Wat.
Le Bayon heeft op elke toren gezichten van de vroegere koning Avalokitesvara. Dit is een zeer indrukwekkend gezicht, aangezien er 54 torens zijn met meer dan 200 gezichten erop. Ta Phrom is een niet gerestaureerde tempel en nog volledig overgroeid door jungle. Dit geeft een idee hoe de Fransen alle ruines hebben gevonden. Angkor Wat is de grootste, mooiste en belangrijkste tempel.
Grensovergang tussen Thailand en Cambodja
De Tempel van Ta Phrom overgroeid door de jungle.
Oud en nieuw 2003/2004 hebben wij op het prachtige eiland Ko Chang gevierd. Ko Chang is na Phuket het grootste eiland van Thailand en bestaat behalve uit witte stranden voornamelijk uit jungle. Het hele eiland is dan ook een nationaal park. Het ligt in de Golf van Thailand dichtbij Cambodja.
Wij verbleven op het strand genaamd "Lonely Beach". Jammer genoeg was het niet zo 'lonely' tijdens de feestdagen. Het hele eiland was volgeboekt en met de grootste moeite konden we accomodatie krijgen. Uiteindelijk hebben we wel een heel leuk bungalowtje gevonden waar we van de zonsondergang konden genieten.
Op 31 december kwamen Anke en Frans (Anke ken ik (Sander) nog van de middelbare school) aan op Ko Chang. Zij hadden nog een behoorlijke jetlag, aangezien zij vlak daarvoor uit de VS kwamen waar zij tegenwoordig wonen. Met z'n 4-tjes hebben we gezellig wat gegeten en gedronken. Wieteke en ik hebben nog een nieuwjaarsduik genomen om 2 uur 's nachts; wel wat beter dan in de Noordzee. Voor de rest hebben we veel gezwommen en ook nog gesnorkeld.
Sukothai heeft, evenals Kamphaeng Phet, een Historical Park. De ruines van dit park vormden eens de eerste hoofdstad van het Thaise koninkrijk. Sukothai ligt op een uurtje rijden van Kamphaeng Phet. Dé manier om het park te verkennen is met de fiets. Deze kunnen bij de ingang van het park voor 20 Baht gehuurd worden. De kwaliteit laat helaas nog wel eens te wensen over. Een aantal Boeddhabeelden is op prachtige wijze gerestaureerd en ook de rest van het park is netjes aangelegd. Inmiddels zijn we er zelf al een keer of 10 (alleen en met gasten) geweest, maar het blijft de moeite waard. Zelfs Willem en de koningin zijn er in januari 2004 nog geweest.